HTML clipboard

میلان فصل جدید را آغاز کرده است اما هواداران این تیم نگران این هستند که
روسونری در گذشته گرفتار شده است
هدف کلی هر باشگاه قابل احترام این است که یک پروژه را دنبال کند، چیزی بسازد و
سرانجام به موفقیت برسد. اگر یک تیم در سری آ باشد که به سادگی این مفهوم کلی را
رها کرده
، آن میلان است جایی که جاه طلبی و ادعا کردن سالهاست که گم شده است.
تیفوسیهای روسونری تظاهراتی را برای اعتراض به سیاستهای سالهای اخیر باشگاه راه
انداختند. حقیقتا هواداران میخواهند رقابتها را با امید آغاز کنند. به هر حال
مسئولان روسونری امید چندانی به آنها ندادهاند.
سیلویو برلوسکونی به هواداران یادآوری میکند که میلان باید چقدر بزرگ باشد. در
همین حال آدریانو گالیانی مشخص میکند که این یک دوره از فداکاری کردن و بحران مالی
است و باشگاه مشغول سرمایهگذاری برای بلند مدت است.
تفکر معقولی به نظر میرسد اما حقیقت این است که در زمانی که
روسونری خواب است اینتر بهترین باشگاه ایتالیا شده و
برای موفقیت در اروپا برنامهریزی میکند. نراتزوری به رکورد میلان در کسب اسکودتو
رسیده و روسونری به سقوط امپراتوریاش مینگرد.
میلان حتی در حالت بدتری نسبت به رم و یوونتوس قرار دارد. جیالوروسی پول ندارد اما
آنها بیشترین ابتکار را به خرج میدهند. بیانکونری به خفت افتاده اما لااقل آنها
سعی در شروع چند پروژه دارند. میلان هیچ کاری نمیکند.
برلوسکونی و گالیانی باید به خودشان به عنوان کسانی که مقصرند نگاهی بیاندازند.
بسیار خوب، باشگاه قدرت مالی گذشته را ندارد اما برنامه ریزی و توافقات آنها در
بازار نقل و انتقالات فاجعه بار بوده است.
اشتباهات بیشمار برای میلان بهای گزافی داشته است. یکی از مشکلات اصلی میلان
دستمزد دادن به بازیکنانی نیمه بازنشسته است و نتیجه این است که ترکیب آنها جوان
نشده و از سال قبل ضعیفتر است.
در همین حال برلوسکونی قول خرید بزرگ میدهد. آیا این برای فروش بلیتهاست؟ صرف نظر
از اینکه او چه فکری میکند، یک خرید بزرگ زلاتان ابراهیموویچ باشد یا هر کس دیگری،
برای کمک به میلان کافی نیست.
در عوض عقب افتادگی، برلوسکونی و گالیانی باید سرشان را به کار بیاندازند و یک
تغییر ایجاد کنند. برای شروع آنها میتوانند رونالدینیو را بفروشند و دستمزد او را
خرج قوی کردن ترکیبشان کنند. با انجام این کار باشگاه کمتر به عنوان یک مرکز سرگرمی
سفر کننده به دور جهان شناخته میشود و این خبر خوبی خواهد بود. اما دوباره
برلوسکونی هنوز دارد نوار بازیهای دهه نود را نگاه میکند...
سرافینو اینگاردیا
نوشته شده توسط