از ده نفر پنج نفر سابقه پوشیدن پیراهن رم را دارند

در پی پیوستن روبینیو به میلان سایت گل ده برزیلی برتر تاریخ سری آ را انتخاب کرده است.

10-ژیر(اینتر 67-1962 و 71-68 و رم 68-67)

یک گوش تهاجمی و سرعتی، کسی که تمام عناوین را در طول هشت سال با اینتر برد. با وجود اینکه ذخیره گارینشا در جام‌جهانی 1962 بود و تنها یک بازی برای سلسائو انجام داد، ژیر در دوران بازی‌اش در رده باشگاهی از موفقیتهای زیادی لذت برد. او چهار اسکودتو و دو جام باشگاه‌های اروپا را برد و در پیروزی یک بر صفر مقابل بنفیکا در فینال 1965 اروپا  تک گل تیمش را به ثمر رساند که تا ماه می اخیر و پیروزی بر بایرن این آخرین موفقیت اینتر در این جام محسوب می‌شد.

9-جولینهو(فیورنتینا 58-1955)

چیزی از پیکره فراموش شده فلورانس، جولینهو در دهه نود به عنوان بزرگترین بازیکن تاریخ فیورنتینا انتخاب شد. یک گوش با استعداد جسور که همکاری بسیار خوبی با میگوئل مونتوری افسانه‌ای تشکیل داده بود و در اسکودتوی معروف 1956 و فینال جام باشگاه‌های اروپای 1957 سهیم بود جایی که فیورنتینا با دو گل مغلوب رئال‌مادرید دی‌استفانو شد. او خواستار حضور طولانی‌تری در ایتالیا بود اما مشکلات خانوادگی او را به برزیل بازگرداند. جولینهو از نظر پله یکی از بهترین بازیکنانی بود که همیشه بازی را زیبا می‌کرد.

8-آلدایر(رم 2003-1990)

برزیل هرگز در طول سالها تعداد زیادی مدافع مرکزی بزرگ نداشته، به هر حال آلدایر یکی از آنهاست. در 13 فصل باشکوه در رم او 415 بازی انجام داد، اسکودتو را در سال 2001 با فابیو کاپلو برد. قد بلند، قوی و بااستیل، آلدایر 93 بازی برای تیم ملی برزیل انجام داد و در ایتالیای 90، ایالات متحده آمریکا 94 و فرانسه 98 بازی کرد و در ایالات مدال قهرمانی گرفت. بعد از ترک رم در 37 سالگی، باشگاه پیراهن شماره شش او را به افتخارش بازنشسته کرد.

7-کارکا(ناپلی 93-1987)

یکی از بهترین مهاجمان جهان در دهه 80 و اوایل دهه 90، کارکا در سال 1987 به ناپلی پیوست و جزئی از سه گانه مشهور ما-جی-کا شد به همراه دیگو مارادونا و برونو جیوردانو. یک عنصر کلیدی در موفقیت اسکودتو 1990، همچنین پیروزی در یوفا کاپ جایی که او در هر دو بازی فینال مقابل اشتوتگارت گل زد. یک گلزن نیرومند با 73 گل در 161 بازی برای ناپلی، کارکا همچنین 29 گل در 60 بازی هم برای کشورش زد و در دو جام‌جهانی گل زد.

6-کاکا(میلان 9-2003)

این برزیلی مثل یک گمنام بالقوه در سال 2003 به سری آ آمد اما آن را به عنوان یکی از بهترین بازیکنان جهان در سال 2009 ترک کرد- توسط رئال مادرید با 68 میلیون یورو به خدمت گرفته شد. یکی از پرقدرت‌ترین هافبکهای تهاجمی با حرکات نرم یک اسکی باز، لحظه تاج گذاری برزیلی وقتی بود که توپ طلا را در سال 2007 به خانه برد و او بهترین گلزن لیگ‌قهرمانان شد با ده گل زده و میلان این تورنمنت بااعتبار را برای بار هفتم در تاریخش فتح کرد. رویهم رفته او 270 بازی برای غولهای میلانی انجام داد و 95 گل در تمام رقابتها برای آنها زد.

5-رونالدو(اینتر 2002-1997 و میلان 8-2007)

بزرگترین مهاجم اول پس از زمان مارکو فان باسن و تصور کنید که رونالدو چقدر خوب میشد اگر با مصدومیت و مشکل وزن روبه‌رو نمی‌شد. به مجرد اینکه او از بارسلونا به اینتر آمد در سری آ در زمان حکمرانی یوونتوس طوفانی به پا کرد، با ترکیب بی‌نظیری از سرعت، قدرت، مهارت و تمام‌کنندگی بی‌نظیر با سر و پا. پس از از دست دادن تراژدیک اسکودتو در سال 2002 با اینتر یک رونالدوی نیمه آماده که سه سال با مشکل بازی کرده بود به جام‌جهانی رفت و هشت گل برای برزیل زد و قهرمان شد. در رئال‌مادرید او 93 گل فقط در 127 بازی در بین سالهای 2002 تا 2007 زد قبل از اینکه 18 ماه مصدومیش طول بکشد و به سن‌سیرو بازگردد با میلان و این به رابطه او با هواداران اینتر لطمه زد.

4-سرزو(رم 86-1983 و سمپدوریا 92-1986)

سرزو جزئی از بهترین ترکیب تاریخ رم در اوایل دهه هشتاد بود که با بازیکنان بزرگی چون فالکائو، برونو کونتی، آگوستینو دی‌بارتولومی و روبرتو پروتزو همبازی بود. هافبک برزیلی پرتلاش در بین سالهای 1983 و 1986 برای رم بازی کرد قبل از اینکه به سمپدوریا برود جایی که شش سال موفیت‌آمیز دیگر داشت و اسکودتوی سال 1991 را برد. او دو بار فینال جام باشگاه‌های اروپا را باخت با هر کدام از تیمهایش و همچنین او جزئی از برزیل مشهور 1982 در جام‌جهانی هم بود.

3-کافو(رم 2003-1997 و میلان 08-2003)

یکی از بزرگترین بازیکنان کناری در تاریخ برزیل کسی که به خاطر خستگی ناپذیری در رفت و برگشتها در طول نود دقیقه لقب ال پندولینو(قطار سریع‌السیر) را گرفته بود. کافو بیش از صد بازی در سری آ برای رم انجام داد و یک عنصر کلیدی در کسب اسکودتوی 2001 بود قبل از اینکه در سن 33 سالگی به میلان برود و از شش فصل خوب دیگر هم لذت ببرد، یک اسکودتوی دیگر برد و لیگ‌قهرمانان. او همچنین یک ستاره هم در فوتبال ملی بود و در چهار جام‌جهانی و سه فینال آن بازی کرد که دوتای آنها را برد. او بیشترین بازی را در کل تاریخ برای تیم ملی برزیل انجام داده و به تمامی موفقیت‌ها دست یافته است.

2-فالکائو(رم 85-1980)

رم شانس به خدمت گرفتن زیکو را در سال 1980 رد کرد و تمام جهان به آنها خندید. خنده آنها زیاد طول نکشید چون فالکائو خیلی زود خودش را نشان داد که کامل‌ترین هافبک جهان در اوایل دهه هشتاد بود. فالکائو در زمین مثل یک ژنرال بود و از نظر تاکتیکی و تکنیکی درخشان بود، لقب او هشتمین پادشاه رم شد. او اسکودتو را در سال 1982 برد و در تیم ملی برزیل هم بازی می‌کرد و در تیم افسانه‌ای جام‌جهانی 1982 حضور داشت. او در شکست کلاسیک 3 2 برابر ایتالیا در آن تورنمنت در اسپانیا گلزنی کرد.

1-خوزه آلتافینی(میلان 65-1958، ناپلی 72-1965، یوونتوس 76-1972)

بسیاری آلتافینی را بزرگترین برزیلی می‌دانند که در سری آ بازی کرده است. او 168 گل در 248 بازی برای میلان زد و در طول هفت فصل جامهای فراوانی برد. با ارزش‌ترین لحظه در فینال جام باشگاه‌های اروپا 1962 بود زمانی که او دوبار برای مردان نرو روکو گلزنی کرد تا بنفیکای اوزبیو در ومبلی دو بر یک مغلوب شود. او بعدا به ناپلی و یووه رفت و به موفقیتهای بزرگ دست پیدا کرد. سرانجام او سری آ را در سن 38 سالگی و پس از 18 سال حضور در شبه جزیره ترک کرد.

کارلو گارگانزه