احتمالا تا پایان هفته آینده اتفاقات جالبی پیرامون رم رخ خواهد داد. ساباتینی بسیار فعال نشان داده و با سفرهای پیاپی خود علاوه بر مذاکره و پیشنهاد به مربیان  و بازیکنانی از سراسر دنیا، شنبه شب به لندن سفر خواهد کرد تا به همراه بالدینی و پالوتا بر سر میز مذاکره بنشیند و تصمیماتی پیرامون باشگاه بگیرند.

پپ گواردیولا نیز شنبه در لندن حضور خواهد داشت و به احتمال فراوان پس از بازی فینال از مربیگری بارسلونا کناره گیری خواهد کرد. اما آبراموویچ مدیر ثروتمند چلسی نیز در لندن حضور خواهد داشت تا برای تیم بدون مربی اش احتمالا با گواردیولا مذاکره کند!

از سوی دیگر باشگاه رم نسبت به لوئیس انریکه سرمربی بارسلونا B اظهار علاقه کرده است تا این مربی 41 ساله نیز کاندیدای نیمکت رم باشد. رم پیش از این به بیلسا سرمربی موفق شیلی، پیولی، بوآس و دشام پیشنهاد داده بود. که البته جان کلود داسیر رئیس باشگاه مارسی هر گونه مذاکره با دشام را تکذیب و تنها شایعات بی اساس خبرگزاری های ایتالیایی دانست. از سوی دیگر بوآس به پیشنهاد رمی ها جواب منفی داد.

در صورتی که گواردیولا بارسا را ترک کند این احتمال وجود دارد تا انریکه سرمربیگری تیم اصلی بارسلونا را بر عهده بگیرد و شاید رمی ها بخواهند از این فرصت استفاده کنند و انریکه را جانشین مونتلا کنند. انتخاب سرمربی برای فصل 11-2010 بسیار دشوار شده است چرا که رم به کسی نیاز دارد که علاوه بر بازسازی احتمالی ترکیب رم بتواند در بین تیم های میلان، اینتر، یوونتوس، پالرمو، لاتزیو، ناپولی و حتی اودینزه حداقل سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را تصاحب کند که با توجه به افت یک پله ای سری آ در رنکینگ یوفا، در فصل آینده سری آ تنها سه سهمیه در لیگ قهرمانان اروپا خواهد داشت!

کارلو ماتزونه، بازیکن و سرمربی سابق رم که اکنون سن 74 سالگی را سپری می کند اعتقاد دارد که سرمربی اخراج شده چلسی بهترین گزینه برای هدایت جالوروسی است.

ماتزونه گفت: "به عنوان بازیکن و سرمربی سابق رم و همچنین هوادار فعلی گرگ ها میتوانم بگویم که مربیگری در رم کار ساده ای نیست. من تنها یک نفر را مناسب هدایت رم می بینم و آن هم کسی نیست جز کارلو آنجلوتی، او هر آنچه که برای هدایت جالوروسی نیاز است را در اختیار دارد. به خصوص اینکه رم در زمان او دوران درخشانی را سپری کرده است."

آنجلوتی پس از اخراج از چلسی اعلام کرده است که قصد بازگشت به ایتالیا را ندارد و ترجیح میدهد در لیگ برتر به کارش ادامه بدهد. البته آنجلوتی همچنان تاکید کرده که قصد دارد روزی به رم بازگردد و هدایت جالوروسی را بر عهده بگیرد.

همچنین فرانچسکو توتی کاپیتان رم بار دیگر اظهار امیدواری کرد که کارلو آنجلوتی به رم بیپوندد تا زیر نظر او آخرین سال های بازیگری خود را سپری کند. 

اما حال پیزارو چنین نقشی در رم دارد و بودن یا نبودن او در ترکیب باعث تغییر کل سیسیتم بازی رم می شود. هر چند در نیم فصل اول پیزارو با رانیری مشکلات بزرگی داشت و حتی در زمستان خبرهایی مبنی بر ترک کردن رم از سوی پیزارو به گوش می رسید. اما پک همراه با تیم باقی ماند تا با ورود مونتلا باز هم اصلی ترین بازیکن جالوروسی در شکل دهی و سازمان دهی برنامه های تیمی باشد.

بازیساز 31 ساله رم مورد علاقه المپیاکوس یونان قرار گرفته و یونانی ها برای حضور قدرتمندتر در لیگ قهرمانان اروپا در نظر دارند تا بازیساز شیلیایی را جذب کنند.

با توجه به اینکه هنوز سرمربی فصل آینده رم مشخص نشده نمی توان خبر خرید یا فروش بازیکنی را تایید یا تکذیب کرد اما در صورتی که سرمربی آینده رم که بزودی مشخص خواهد شد علاقه ای به پیزارو نداشته باشد و سیستم بازی او با سیستم فعلی رم فرق کند احتمال خروج پیزارو از رم پیش بینی می شود. 

تحولات ناشی از ورود گروه امریکایی به پایتخت فقط منحصر به باشگاه رم نمی شود چراکه فوتبال ایتالیا در مسیر یک آزمایش بزرگ قرار دارد.

بحث و جدل کردن درباره ی اینکه چرا رم سنت مرسوم در فوتبال ایتالیا شکسته و صندلی ریاست را به یک غریبه ی امریکایی سپرده بیهوده ست همانطور که نسبت دادن الفاظی مثل بدعت آوری در فوتبال ایتالیا به باشگاه رم ناروا می نماید. باشگاه رم بعنوان بخشی از فوتبال ایتالیا خود را در معرض آزمایشی قرار داده که سرانجام اش هرچه که باشد باعث یک تجربه عام و کلی برای تمام فوتبال سرزمین چکمه خواهد شد. ماجراجویی جالوروسی با مالکان جدید اساسا دو پیامد خواهد داشت؛ اول اینکه رم با این گروه خارجی روبه ضعف و سقوط خواهد گذاشت و دوم اینکه رم با این گروه به تیم قدرتمندتر و بهتر تبدیل خواهد شد.

حال آن تجربه ی عام و عمومی که گفته شد همین جا رو می نماید، اگر مورد اول برای باشگاه رم بعنوان یک باشگاه ایتالیایی اتفاق بیافتد مسلما تیمهای دیگر سری آ با تجربه بهتر و نگاه تیز بینانه تری تیمهای خودرا به ثروتمندان خارجی خواهند سپرد تا به فرجام ناگوار رم دچار نشوند و یا اینکه تجربه ی منفی رم را سرلوحه ی کار خود قرار می دهند و بطور کلی از اقدام به این کار صرف نظر می کنند و با مالک ایتالیایی خود روزگار را سپری می کنند.

اما اگر مورد دوم برای باشگاه رم اتفاق افتد و رم با مالک امریکایی روند رو به رشد و مثبتی پیدا کند این هم باز منجر به یک تجربه مثبت ملی برای فوتبال ایتالیا خواهد شد، چراکه باشگاه های دیگر با التفات به این بخت آزمایی مثبت رم خواهان این خواهند شد که مسیری مانند باشگاه رم را طی کنند و از شر مالکان خود شیفته ایتالیایی خود خلاص شوند و چه بهتر از اینکه سایر باشگاه ها هم مثل رم ترقی کنند که این بی شک باعث قدرتمندتر شدن فوتبال ایتالیا خواهد شد.

بنابراین رم نه بدعت گذار رسمی شوم در فوتبال ایتالیاست و نه سنتی را به غلط شکسته است،کسانی مانند لوتیتو رئیس باشگاه لاتزیو که رم را بدعت گذار و سنت شکن می دانند و ایضا مالکان امریکایی را ناکارامد معرفی میکنند بی شک دلسوز رم نیستند و صرفا نگران آینده ی شغلی خود هستند چراکه همانطور گفته شد نهایتا رم خودش قربانی این جریان می شود و آنچه که می ماند تجربه ی ارزشمند آن برای دیگر تیمهای ایـتالیـا یی ست.

شاید ترس این گروه از مالکان ایتالیایی از این است که با موفقیت احتمالی رم که احتمالش هم خیلی زیاد است جایگاه شان در تیمهایشان متزلزل شود و هواداران شان، دیگر ریاست خود کامه آنها را برنتابند. طبیعتا اگر این چنین شود مالکان وطنی ناگزیر باید جا را برای ثروتمندان خارجی خالی کنند که این مسلما برایشان خوشایند نخواهد بود پس چه بهتر اینکه از همین ابتدا سنگ جلوی پای مالک جدید رم بیاندازند و او را نه در میدان نبرد که قبل از شروع آن بازنده کنند!

هرچند هرگز فراموش نمی شود که همین مالکان به اصطلاح ناسیونالیست(!) با مالک قبلی رم هم که هموطنشان بودخصومت داشتند! اما باید دید این مالکان پرمدعا چه چیزی در فوتبال ایتالیا ایجاد کردند که حالا نگران از دست دادنشان هستند؟!به جرات می توان گفت هیچ!

ضعف تدریجی فوتبال ایتالیا بعد از جریان کالچوپولی که دستپخت هم ردیفان همین عده بود گواهی بر این مدعاست که این مالکان چیز زیادی به فوتبال این سرزمین نداند که حالا نگران آن باشیم که امریکایی ها آن را نابود کنند. افزایش سن ستارگان آتزوری و نبود جوانانی شایسته برای جایگزین کردن آنها یک واقعیت تلخ را بیان می کند ؛ روند پرورش استعدادهای جوان در ایتالیا بشدت رو به کندی گذاشته است و ورود بازیکنان خارجی درجه دو و بعضا درجه سه که فایده ای بجز از بین بردن فرصت ها برای استعدادهای جوان ندارند عمق این ضعف را نشان میدهد.

نتایج بی ثبات تیمهای ایتالیایی در لیگهای اروپایی در حالی که انگلیسی ها و اسپانیایی ها کاملا گوی سبقت را از آنان ربودند و به تازگی آلمان ها هم بالای سر لیگ ایتالیا قرار گرفته نشان دهنده ی ضعف درونی در فوتبال ایتالیاست. عدم ثبات داخلی در تیمها دیگر معضل بزرگ فوتبال ایتالیاست.سمپدوریا بعد از یک فصل فوق العاده و کسب جواز لیگ قهرمانان حالا در منطقه ی سقوط است،این همه نوسان واقعا حیرت انگیز و البته تاسف بار است. با کمی تسامح می شود فیورنتینا هم همردیف دوریا قرار داد،حال چه تضمینی وجود دارد ناپولی به سرنوشت سمپدوریا و فیورنتینا دچار نشود؟

اما داستان به همینجا منتهی نمی شود،ساخت و سازها و کارهای زیربنایی در فوتبال ایتالیا کاملا راکد است،این یک فاجعه است که بعد برگزاری فینال جام جهانی 1990 در المپیکو هیچ تورنمت بزرگی در ایتالیا اعم از جام جهانی،جام ملتها و المپیک برگزار نشده و دردناک تر آنکه خود ایتالیا هم برای برگزاری این رقابتها اصلا نامزد نمی شود واگر هم نامزد بشود باید به یوفا و فیفا حق داد که ایتالیا را برگزار کننده تورنمتی نکنند!

دلیل آن روشن است پس از جام جهانی 1990 به بعد هیچ ورزشگاه جدیدی در ایتالیا ساخته نشده که بی شک برای کشوری که خود را صاحب فوتبال می داند این نیز فاجعه آمیز است. بدون اغراق متهمان ردیف اول این کم و کاستی ها روسا و مدیران باشگاها هستند که گویی بجز جابجا و اخراج کردن مربی هایشان هنری دیگری ندارند! بنابراین مدیرانی که با آنها شاهد افول ایتالیا بودیم و کارهای زیر ساختی هم نکردند نباید معترض حضور روسای تازه نفس و ثروتمند بیگانه باشند. این در حالی است که دی بندتو مالک جدید جیالوروسی در همان بدو ورودش از وضعیت ورزشگاه المپیکو انتقاد کرد وقول ساخت یک ورزشگاه مجهز با امکانات عالی را داد.

حداقل جای امیدواری است که مالک متمول امریکایی از همام آغاز متوجه معضل ورزشگاه ها در ایتالیا شده است! دست کم آمدن این افراد به فوتبال ایتالیا زنگ خطری خواهد بود برای مالکان ایتالیایی تا آنها کمی به خود بیایند و فرهنگ فوتبال ایتالیا را به همان فرهنگ محکم و استوار گذشته تبدیل کنند و اگر توانایی این کار را ندارند لاجرم باید صندلی خودرا خالی کنند و به افراد شایسته تر بدهند. به هر ترتیب فارغ از انعکاس موج بدبینی ای که یک عده از مالکان ایتالیایی پراکنده می کنند باید دید این آزمایش بزرگ فوتبال ایتالیا که با سردمداری باشگاه رم همراه شده چه نتیجه و سرانجامی را برای فوتبال این کشور در پی خواهد داشت.

نویسنده: ابوالفضل صالحی

گرگ ها در ابتدای فصل با حفظ ستاره های ارزشمند و جذب مهره هایی همچون آدریانو، بوریلو و نیکولاس بوردیسو، عزم خود را برای قهرمانی در مسابقات سری آ جزم کرده بوند. ریخت پاش های یوونتوس و ترک کردن اینتر توسط مورینیو و حضور یک سرمربی گمنام چون آلگری در میلان باعث شده بود تا جالوروسی شانس قهرمانی خود را بالا بداند.

اما همانند همیشه فصل بسیار بد آغاز شد. قبل از آغاز مسابقات سری آ، رم به مصاف اینتر رفت اما در پایان با نتیجه 3 بر 1 از نراتزوری شکست خورد تا سوپرجام به اینتر برسد. در آغاز مسابقات سری آ نیز رم در برابر تیم تازه صعود کرده چزنا به تساوی رسید و از کالیاری 5 گل دریافت کرد تا شرایط کاملا برعکس انتظارات شود.

در ادامه جالوروسی از بایرن مونیخ هم شکست خورد تا فرانچسکو توتی از سیستم رانیری انتقاد کند. دی وایو کسی بود که در آخرین دقایق بازی در هفته سوم سری آ در المپیکو دو گل به ثمر رساند تا اجازه ندهد رمی ها اولین پیروزی فصل را بدست بیاورند و هفته بعد رم از برشا هم شکست خورد تا در یک بحران کامل فرو رود.

 اما گل دقیقه 90 میرکو ووچینیچ در برابر اینتر باعث شد تا رم اولین پیروزی فصل خود را بدست بیاورد. پس از آن تیم نتایجی پر نوسان بدست آورد تا اینکه پس از برد در مقابل لچه در هفته نهم مسابقات شاهد یک رم قدرتمند باشیم که با نمایش هایی دیدنی از سد تیم های فیورنتینا، اودینزه و بایرن مونیخ عبور کند و در تورین با یک بازی زیبا یوونتوس پر انگیزه را متوقف بکند.

اما در هفته چهاردم در دیدار مقابل پالرمو بازگشت نا امید کننده پیزارو باعث شد تا جالوروسی با سه گل از صورتی پوشان شکست بخورد. پس از آن رم در باتلاق ورونا به نتیجه ای بهتر از تساوی 2-2 نرسید. و در آخرین بازی دور گروهی لیگ قهرمانان با کسب تساوی در برابر کلوژ به مرحله بعد صعود کرد.

اما رم قدرت خود را بازیافت و بازیکنان و کادر فنی از رویای قهرمانی سخن می گفتند. باز هم پیروزی های متوالی در سری آ و این بار در برابر باری، میلان و کاتانیا! گلزنی مارکو بوریلو در سن سیرو و در برابر روسنری از جذاب ترین نکات هفته هفدهم بود.

اما در هفته نوزدهم اتفاقی تلخ برای رم رخ داد. در حالی که در شهر جنوآ و در مقابل سامپدوریا رم با یک بازی هوشمندانه و پر قدرت با یک سوپر گل از میرکو ووچینیچ از میزبان خود پیش افتاده بود این خوان بود که با دو پاس گل خود به تیم حریف باعث شد تا در پایان آبی پوشان جشن بگیرند.

در این دیدار فرانچسکو توتی که از روی نیمکت ذخیره ها بازی را دنبال میکرد در آخرین دقایق به زمین بازی آمد که در پایان این دیدار رسانه ها به رانیری حمله ور شدند و این حرکت رانیری را بی احترامی به سمبل رم تلقی کردند. اما رانیری توضیح داد که قصد او چنین چیزی نبوده است.

و پس از این شکست باز هم رم به روند صعودی خود ادامه داد. در سری آ در آخرین دقایق بازی توانست چزنا را شکست دهد و همچنین بار دیگر به همراه رانیری از سد لاتزیو گذشت. این دیدار در چارچوب مسابقات کوپا ایتالیا برگزار شده بود.

رمی ها دست بردار نبودن و کالیاری را گلباران کردن و بانوی پیر را در کوپا ایتالیا با دو گل در تورین از پیش رو برداشتند. این پیروزی ها باعث شده بود تا رم در موقعیت فوق العاده ای قرار بگیرد و قهرمانی را دور از دسترس نبیند. اما روند سقوط رانیری به همراه رم از دیدار مقابل برشا آغاز شد. ابتدا یک تساوی ناامید کننده در برابر تیم ضعیف برشا و سپس دریافت 5 گل از اینتر در سن سیرو و در انتها شکست دو بر صفر از شاگردان والتر ماتزاری در المپیکو باعث شد تا ناپولی به همراه اینتر برای قهرمانی خیز بردارند.

قرعه کشی لیگ قهرمانان اروپا نیز برای رم ساده بود. اما گرگ ها در برابر شاختار و در کشور ایتالیا با 3 گل شکست خوردند! در جایی که مسئولان رم همه چیز را از دست رفته می دانستند و تنها به کسب سهمیه لیگ قهرمانان امیدوار بودند جالوروسی در عجیب ترین بازی خود در فصل جاری، درحالی که با 3 گل از جنوآ پیش افتاده بود با دریافت چهار گل، چهارمین شکست پیاپی خود را بدست آورد تا رانیری استعفا بدهد.

وینچنزو مونتلا که دوران درخشانی را با تیم جوانان رم سپری کرده بود به عنوان سرمربی موقت به تیم بزرگسالان اضافه شد و در اولین دیدار خود موفق به پیروزی در برابر بلونیا شد. در المپیکو نیز رم با دو گل توتی و خوان از پارما پیش بود اما این آمائوری بود که در پانزده دقیقه پایانی با دو گل بازی را به تساوی کشاند.

در ادامه و در بازی خارج از خانه باز هم رم موفق بود و با دو گل از سد لچه گذشت اما در مقابل شاختار با نتیجه 3 بر 0 نتیجه را واگذار کرد.

در پایان این دیدار مارکو بوریلو به شدت در بحران قرار گرفت. چرا که او در دیدار برابر لچه برای زدن ضربه پنالتی با پیزارو بحث کرد و در پایان مونتلا توضیح داد که پیزارو مسئول زدن ضربات پنالتی است اما در مقابل شاختار و در نیمه اول مارکو بوریلو بار دیگر برای زدن ضربه پنالتی پشت توپ ایستاد و ضربه را از دست داد تا انتقادات از او به اوج برسد. در همین هفته ها نیز رانیری با یک مصاحبه جنجالی اعلام کرده بود که مارکو بوریلو برای او ایجاد دردسر کرده و با او همکاری لازم را نداشت. همین موضوعات کافی بود تا مارکوی گلزن به نیمکت ذخیره ها تبعید شود و تا هفته های پایانی فرانچسکو توتی مهره هجومی رم باشد که با گلزنی های فراوان خود نشان داد که او تمام نشدنی است.

در سری آ رم برای 5 هفته پیاپی نتایج چندان جالبی بدست نیاورد و در مقابل یوونتوس و پالرمو در المپیکو شکست خورد. اما اودینزه و لاتزیو را با نمایش دیدنی توتی شکست داد. و در مقابل فیورنتینا بار دیگر کاپیتان توتی دو گل به ثمر رساند تا رم در فلورانس به تساوی برسد.

پس از این رم که تنها به قهرمانی در کوپا ایتالیا و کسب ستاره نقره ای امیدوار شده بود در مرحله نیمه نهایی این مسابقات به مصاف اینتر رفت که در بازی رفت با سوپر گل استانکوویچ نتیجه را واگذار کرد. سپس در سری آ دو برد در برابر باری و کیه وو بدست آورد و از میلان نتوانست نتیجه ای بهتر از تساوی بدست بیاورد که منجر به قهرمانی میلانی ها در المپیکو شد.

در دیدار برگشت کوپا ایتالیا نیز رم در مقابل اینتر به تساوی یک بر یک رسید و از راهیابی به فینال باز ماند. اما در هفته سی هفتم جالوروسی در برابر کاتانیا شکست خورد تا علاوه بر از دست دادن سهمیه لیگ قهرمانان اروپا، با خطر از دست رفتن لیگ اروپا هم روبرو شود. و در آخرین دیدار فصل با سه گل سامپدوریا را به سری بی بدرقه کرد.

از نکات جالب این فصل می توان به فسخ شدن قرارداد آدریانو و رد کردن پیشنهاد سرمربیگری تیم ملی ایتالیا توسط رانیری به منظور باقی ماندن در رم اشاره کرد.

مصاحبه های جنجالی بازیکنان بر علیه رانیری و همچنین تهدید بازیکنان نیمکت نشین به ترک رم از نکات منفی مدیریت این فصل رم بود که شاید علت آن تمدید نکردن قرارداد کلودیو رانیری و همچنین تغییر مالکیت تیم در طول فصل بود.

همچنین بی انضباطی بازیکنان و دریافت کارت قرمزها و محرومیت های فراوان توسط بازیکنانی چون دنیله د.روسی، نیکولاس بوردیسو و همچنین فیلیپ مکسز در نتیجه نگرفتن رم کاملا به چشم می آمد.

به غیر از اینها مصاحبه جنجالی فیلیپ مکسز و اعلام علاقه او به میلان و ترک رم شوک بزرگی بود که به جالوروسی وارد شد.

پس از قطعی شدن حضور دی بندتو در رم، حاشیه های فراوان و ردیف کردن نام های بزرگ در لیست خرید رم و همچنین نام مربیان مختلف باز هم به ضرر رم تمام شد.

برای مشاهده آمار رم در این فصل به ادامه مطلب مراجعه نمائید.

در پایان این دیدار وینچنزو مونتلا توضیح داد که او صلاحیت هدایت رم در فصل آینده را دارد و امیدوار است تا مالک و مدیران جدید به او اعتماد کنند.

مونتلا گفت: "این اندکی غیر متجانس است که اخبار مربوط به آینده ام را از خبرگزاری ها بشنوم. یک هفته قبل با توجه به روزنامه ها 90 درصد مطمئن بودم که به عنوان سرمربی رم به کارم ادامه خواهم داد. اما حال این احتمال به 10 درصد رسیده است."

همچنین مونتلا به قدردانی از سنسی پرداخت و گفت:"ما قصد داشتیم از سنسی و خانواده او قدردانی کنیم. آنهایی که همواره با اشتیاق فراوان برای دو دهه در کنار تیم بودند. لحظه خداحافظی با سنسی برای ما بسیار دشوار بود."

با پایان رسیدن بازی های این فصل رم به لیگ اروپا صعود کرد و فصل جدید را زیر نظر توماس دی بندتو و مدیریت ساباتینی و احتمالا بالدینی بزودی آغاز خواهد کرد.