فرانچسکو توتی کاپیتان تکرار نشدنی باشگاه آ اس رم و نماینده یونیسف ، در مدرسه فوتبال خود در شهر رم بچه های معلول را به طور رایگان ثبت نام می کند و به آنها فوتبال آموزش میدهد.

حرفه ای بودن دست و بال شما رو میبندد و شما حتی وقت آن را ندارید تا سر خود را بخارانید ، اما فرانچسکو توتی ، پسر طلایی شهر رم که بارها انسانیت را به دنیا نشان داده است و به آنها درس زندگی داده ، روز های شنبه به مدرسه فوتبال خود در شهر رم میرود و فوتبال را به طور رایگان بچه های معلول آموزش میدهد.

کاپیتان توتی در رابطه با این بچه ها در وبلاگ شخصی خودش نوشته است:"این بچه ها را هر شنبه در مدرسه فوتبال خود می بینم و برای آنها و فقط آنها مربی هستم و تمرین می دهم ، آنها همه بچه های من هستند ، یک گروه از بچه ها مختلف که پروژه من هستند و از چهار سالگی فوتبال را با هدف بازی می کنند ، مثل خود من و تمام وقت آزادم را برای این بچه ها قرار میدهم ، آنها همه مثل هم هستند و وقتی فوتبال بازی می کنند فریاد می زنند، آها توپ را به من پاس بده ، همان طوری که گفتم آنهایی که طبیعی هستند و آنهایی که فرق می کنند جزیی از پروژه من هستند که من اسمش رو گذاشتم کمی طعنه ، برای اینکه به ما یادآوری می کنند که اینها توجه می خواهند ، آنها تمرین می کنند برای از بین بردن خجالتشان و همچنین برای از بین رفتن ترسشان ، به آنها نگاه می کنم و همیشه فکر می کنم که ما باید به این بچه ها کمک کنیم و آنها شایستگی و توانایی این رو دارند که به بازیکن هایی بزرگ تبدیل بشوند در عوض ما باید چیزهایی را که یاد می گیرند به نمایش بگذاریم"

گفته های توتی نشان میدهد که او توجه ویژه ای بر روی افراد معلول و ناتوان دارد و با نوشتن این متن در وبلاگ شخصی خود به تمام فوتبال دوستان و هواداران خود می آموزد که به افراد معلول کمک کنند!

< با سلام به همه دوستان عزیز همینطور که می بینید مفتخرم اعلام کنم  با نظر لطف بچه ها از این به بعد من هم به جمع نویسندگان خوب این کلاپ اضافه شده ام و در خدمت شما هستم ، امیدوارم  با بردهای رم لحظات خوبی را با هم سپری کنیم .

گلادیاتورهای رم كجا هستند؟

۸ سال تمام از آن روز به یاد ماندنى در ۱۷ ژوئن 2001 گذشته است و اكنون تنها فرانچسكو توتى از آن جماعت قهرمان بر زمین چمن سبز استادیوم المپیكو باقى مانده است.برترین جنگجویان جهان در پایتخت ایتالیا گرد هم آمدند تا سپاه قدرتمند دون فابیو را تشکیل دهند. وظیفه حراست از دروازه های شهر رم را مدافعانی همچون کافو ، زاگو ، آلدایر ، ساموئل و کاندلا بر عهده داشتند که همچون دیواری نفوذ ناپذیر در مقابل مهاجمان ایستادگی می کردند و در خط آتش رم مهاجمانی نظیر مونتلا ، دلوکیو ، کاسانو ، باتیستوتا و توتی هر دفاعی را مجبور به تسلیم می کردند.اکنون آن سربازان رمى كجا هستند و به چه كارى مشغول شده اند؟ در اینجا نگاهى به سرنوشت تك تك اعضاى آن تیم رؤیایى قهرمان طى ۸ سال گذشته مى اندازیم:

فرانچسكو آنتونیولى                                                      
دروازه بانی که هواداران به دلیل واکنش های مثال زدنی اش لقب "Batman" را برای او برگزیده بودند مرد اول انتخابى فابیو كاپلو در طول رقابت هاى آن سال بود اما او رابطه عجیب و خاصى با هواداران داشت كه زندگى را برایش در پایتخت سخت كرده بود. این دروازه بان ۴۰ساله هنوز بازى مى كند و این تابستان پس از مدت طولانى از بولونیا جدا شد و به تیمى در سرى Bپیوست.

 ماركو آملیا                                                             
ماركو آملیا باشگاه زادگاهش رم را در سال ۲۰۰۳ ترك كرد و از آن زمان تاكنون مدام دچار كشمكش بود. در یوونتوس زیر سایه بوفون ناپدید شد و پالرمو را پس از یك فصل ترك كرد و این تابستان به جنوا پیوست. او هرگز علاقه اش را به بازگشت به المپیكو پنهان نكرد و هنوز هم امیدوار است دوباره بازگردد.

 كریستیانو لوپاتلى                                                       
او طى سال هاى اخیر به هیچ افتخارى دست نیافته است. خصوصاً كه در سال ۲۰۰۸ فیورنتینا را نیز رها كرد. معلوم نیست این سنگر بان ۳۱ ساله اكنون به چه امیدى بازى مى كند. او اکنون به عنوان دروازبان ذخیره تیم کالیاری زیر سایه مارچتی مشغول به فعالیت است.

 كافو                                                                     
تیفوسی های رم او را با دریبل زیبایش در مقابل پاول ندود در دربی شهر رم به یاد می آورند.خاطره درخشش هاى بى شمار كافوى افسانه اى هنوز هم در گوشه گوشه استادیوم المپیكو زنده است. او كه به پندولینو معروف بود ۶ سال فوق العاده را با پیراهن جالوروسی گذراند و حتى موفق شد سوپرجام ایتالیا را نیز بالاى سر ببرد .قطار سریع السیر رم  ۲ سال آخر فوتبال حرفه اى اش را در میلان گذراند و سپس بازنشسته شد و با كوله بارى از مدال و افتخار به زادگاهش برزیل بازگشت.

 آنتونیو كارلوس زاگو                                                           
ملى پوش سابق تیم ملى برزیل یكى از ۳ ستون اصلى خط دفاع قرمز و زرد پوشان در سالهاى ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ بشمار مى رفت. او پس از آن چند سالى را در تیم تركیه اى بشیكتاش گذراند و در سال ۲۰۰۷ خود را بازنشسته كرد . او ژوئن گذشته کار خود را به عنوان عضوی از کادر فنی در تیم سائوکتانوی برزیل شروع كرد.

 آلدایر                                                                     
مصدومیت به او اجازه نداد در جشن قهرمانی هم تیمی هایش حضور یابد. ستون اصلی خط دفاع رم و یکی از عناصر قهرمانی رم در سال 2001 دوران موفقی را در رم سپری کرد . " پلاتو " لقبی بود که هواداران به او داده بودند.هنوز هم در ۴۳ سالگى بازیكنى قدرتمند محسوب مى شود. او در حال حاضر براى سن مارینو بازى مى كند و در كنار آن در تورنمنت فوتبال ساحلى ایتالیا شركت كرده است.                                                             
 جاناتان زبینا                                                          
این مدافع فرانسوی با نظر کاپلو به رم پیوست اما طولی نکشید تا دون فابیو پی به اشتباهش در انتخاب این بازیکن برد. هواداران بیش از هر چیز اشتباهات فاحش وی را به یاد دارند. او نیز به همراه کاپلو و امرسون در انتقالی آزاد رم را به مقصد یووه ترک کرد.هواداران از رفتن او چندان ناراحت نشدند. این بازیكن ۳۱ ساله طى فصل هاى گذشته مدام با مصدومیت دست و پنجه نرم كرده و نتوانسته چندان مؤثر باشد.

 والتر ساموئل                                                             
این مدافع میانى آرژانتینى در تیم كاپلو فوق العاده بود و به همین دلیل لقب دیوار را به او داده بود. تقابل با او و آلدایر که همچون سدی در مقابل دروازه رم ایستادگی می کردند برای هر مهاجمی دلهره آور بود. او نیز گرفتار بحران مالی رم شد تا در انتقالی تاسف بار راهی مادرید شود .پس از دوران ناامیدكننده اى كه در رئال گذراند در سال ۲۰۰۵ به اینتر پیوست اما هرگز موفق به تکرار دوران موفقش در رم نشد.

 وینسنت كاندلا                                                         
این مدافع فرانسوی سالها سمت چپ خط دفاعی رم را بیمه کرد و یکی از 11 مرد فاتح اسکودتوی 2001 بود. او پس از ترك رم توقف كوتاهى در اودینزه داشت و سپس تلاش كرد شانس خود را در لیگ برتر انگلستان بیازماید. به هر حال او در سال ۲۰۰۷ از دنیاى فوتبال خداحافظى كرد. هنوز هم جای خالی او در رم احساس می شود. او اکنون به عنوان مفسر ورزشی در ایتالیا مشغول به فعالیت است.

 كریستیانو زانتى

او نقش مهمى در قهرمانى رم داشت اما پایان همان فصل آنجا را به مقصد اینتر ترك كرد. پس از آن راهی یوونتوس شد و سپس راهی شهر فلورانس شد تا در طول 8 سال ، حضور در 4 تیم قدرتمند ایتالیا را تجربه کند. او نیز دوران پایانی فوتبالش را طی می کند.

 ماركوس آسانسائو                                                        
هافبك سابق تیم ملى برزیل ، در سال ۲۰۰۲ رم را ترك كرد و دوران خوبى را در بتیس گذراند.پس از آن ۲ سال را در باشگاه هاى امارات گذراند و در ۳۳ سالگى به زادگاهش بازگشت تا دوران پایانی فوتبالش را در تیم گرمیو رکرتیوو بگذراند.                                                            
اوزه بیو دى فرانچسكو                                                            
او طى سال هاى ۱۹۹۷ تا۲۰۰۱ چیزى معادل ۱۶۸بازى براى رم انجام داد و سپس در سن 36 سالگی درسال ۲۰۰۵ خود را از فوتبال بازنشسته كرد و كار مربیگرى اش را آغاز نمود. كار مربیگرى اش خیلى خوب پیش نرفت و در حال حاضر مدیرفنى تیم دسته دومی پسکارای ایتالیاست.

 امرسون

وی که یکی از ارکان اصلی تیم کاپلو بود نقش بسزایی در موفقیت های رم داشت . این هافبک دفاعی برزیلی بهترین دوران ورزشی خود را در شهر رم سپری کرد اما همیشه شهر رم او را به یاد مصدومیت سنگینش می اندازد که موجب شد حضور در جشن قهرمانی را از دست بدهد. او نیز با خروج کاپلو راه مربی را پیش گرفت و راهی یوونتوس شد. این موضوع باعث آغاز کدورتی ابدی بین او و کاپیتان رم شد. قهرمانی در ایتالیا را با یووه نیز تجربه کرد و سپس همراه کاپلو راهی رئال شد تا قهرمانی در اسپانیا را به کارنامه افتخاراتش بیافزاید. او در بازگشت مجددش به ایتالیا چندان موفق نبود و پس از یک فصل حضور در میلان راهی زادگاهش شد تا دوران پایان فوتبالش را در سانتوس سپری کند.

 دامیانو توماسی

بازیکن خوش اخلاق رم بعد از دوران شکوهش در رم با تقدیر نامه ای تیم محبوبش را به مقصد اسپانیا ترک کرد. حضور او در لوانته مصادف با بحران مالی این تیم اسپانیایی بود. پس از آن راهی انگلیس و تیم دسته اولی پارک رنجرز شد اما قبل از آغاز فعالیتش قرارداد خود را فسخ و راهی ایتالیا شد. وی تمایل زیادی برای بازگشت به زادگاهش ورونا داشت اما با پیشنهاد تیم تیاجین تدا راهی چین شد تا دوران پایانی فوتبالش را در آسیا شرقی بگذراند. او عشق و تعصبش به پیراهن جالوروسی را پذیرفتن کاهش دستمزد و عقد قراردادی عجیب به هواداران ثابت کرد. در آخرین سال حضورش در رم هر ماه تنها 1500 یورو درآمد داشت و سایر مطالباتش توسط باشگاه به امور خیریه اختصاص داده می شد. این اقدام او تحسین همگان را برانگیخت.

 وینچنزو مونتلا

13 گل او در سال 2001 کافی بود تا رم با او به پرواز در آید. او نقش انکارناپذیری در موفقیت رم داشت. پس از آن راهی انگلیس و تیم فولهام شد و سپس  به ایتالیا بازگشت و پیراهن تیم سمپدوریا را بر تن کرد تا در کنار همبازی سابقش آنتونیو کاسانو زوج خط حمله شهر جنوبی ایتالیا را تشکیل دهند. او بار دیگر به رم بازگشت تا شانس اش را برای مبارزه با مهاجمان رم بیازماید اما خیلی زود دریافت که دیگر توان رقابت را ندارد و هواپیمای تکنفره رم پس از سالها پرواز در آسمان شهر رم ، به زمین نشست.او اکنون در رده جوانان رم به مربیگری مشغول است.

گابریل باتیستوتا

ماشین گلزنی رم  در سال 2001 موفق به زدن 20 گل برای رم شد تا بیشترین سهم را در ژوئن رویایی داشته باشد. هواداران او را باتی گل نامیدند چرا که هر هفته بلندگوی استادیوم المپیکو نام او را فریاد می زد. وی 2 سال بعد راهی اینتر شد اما چندان موفق نبود و در سالهای پایانی فوتبالش به خاورمیانه سفر کرد تا به دور از هیاهوی گذشته از فوتبال خداحافظی کند. وی به کشورش بازگشت و اکنون به صورت تفریحی به هاکی مشغول است.

 هیدتوشی ناکاتا

او تنها یک فصل را در رم گذراند و با یک مصدومیت سنگین فصل را از دست داد. بعد از خروج از رم، پارما ، بولونیا و فیورنتینا تیم های بعدی او بودند. او در نهایت شانس خود را در لیگ جزیره و با تیم بولتون آزمود اما آنجا هم چندان موفق نبود.

آبل بالبو

این مهاجم آرژانتینی در تابستان 2000 به رم بازگشت اما در دوره جدید چندان موفق نبود تا مجبور شود رم را به مقصد کشورش ترک کرده و در سال 2003 با بوکاجونیورز کفشهایش را آویزان کند. او سپس به حرفه مربیگری روی آورد و در اولین تجربه اش با ترویسو در سری ب تنها پس از 4 بازی از کار برکنار شد.

 مارکو دلوکیو

دیگر عنصر خط آتش رم مکملی بود برای گلزنی مونتلا و باتیستوتا. کاپلو از او چهره جدیدی ساخت تا مارکو در آن مقطع زوج مونتلا در خط حمله لاجوردی پوشان لقب گیرد. او تابستان گذشته کفشهایش را آویخت. سالهای پایانی فوتبالش را در سری ب و سری سی گذراند و سپس به شهر ابدی بازگشت تا اینبار در جامه استادی تجربیاتش را در اختیار نوجوانان رمی بگذارد.

 جیانی گوئگو

این مدافع اهل اروگوئه در آن ژوئن رویایی نقش کمرنگی داشت و بیشتر یک نیمکت نشین بود. او سال بعد به ترویسو رفت و پس از آن مانند دیگر هم تیمی هایش راهی زادگاهش شد.

فرانچسکو توتی

قلب تپنده جالوروسی ، طراح اصلی حملات رم و شاه مهره کاپلو . کاپیتان قرمز و زردها اکنون تنها بازمانده از آن ژوئن رویایی است. هواداران روزگاری است که با شماره 10 تیمشان خو گرفته اند. رابطه او با برخی تیفوسی ها بعد از انعقاد قراردادی 5 ساله به مخاطره افتاد. این قرارداد انتقاد برانگیز محبوبیت 16 ساله او را تحت الشعاع قرار داد اما او همواره ثابت کرده است که شایسته هر ستایشی است.                  
فابیو کاپلو

برای پیروزی در هر جنگی به جز سپاهی قدرتمند، فرماندهانی کارآزموده نیاز است. دون فابیو ، فرمانده گلادیاتورهای پایتخت ، برای فتح اسکودتو همه ابزار لازم را در اختیار داشت. شاگردان او با هر اشاره ای حریف را زمین گیر می کردند تا در پایان این او باشد که نشان اسکودتو را بر سینه شاگردانش نصب کند. کاپلو کمتر 3 سال از چهره ای محبوب به فردی منفور در میان هواداران جالوروسی مبدل شد چرا که در سال 2004 رم را به مقصد تورین ترک کرد و آنجا نیز موفق که قهرمانی در سری آ شد. پس از آن لالیگا را با رئال فتح کرد و در روزهای پایانی دوران مربیگری اش مصمم است تا قهرمانی جام جهانی را با انگلیس تجربه کند.                                                                                      
در آن سالها بودند بازیکنانی که در آخرین قهرمانی آ.اس.رم هر چند کوتاه نقش آفرینی کردند که شایسته تقدیر و احترام اند. کریستین پانوچی مدافع ایتالیایی رم که سالها پس از قهرمانی در کنار کاپیتان ماند تا بالاخره در تابستان گذشته پارما را برای دوران آخر فوتبالش برگزید. فرانسیسکو لیما جوان برزیلی که مدت کوتاهی را در پایتخت گذراند اما او هم در آن شادی وصف ناپذیر در میان سربازان رم بود. دی آگوستینو ، جوزپه گواردیولا ، ترایانوس دلاس ، آنتونیو کاسانو  و  بسیاری از بازیکنان دیگر که قبل و بعد از آن ژوئن رویایی افتخار پوشیدن پیراهن جالوروسی را داشتند اکنون تنها تصاویری از آنان در ذهن هواداران باقی است. بی شک کارگردان سناریوی " ژوئن رویایی " کسی نیست جز فرانکو سنسی کبیر. یاد و خاطره آن عزیزان گرامی باد که عشق و تعصبشان برگ تازه را در خاطرات هواداران ورق زد.                                                                                                       

منبع : www.goal.com

به نوشته : Vince Masiello

برگرفته از : www.abrarnew.com

تهیه کننده : mehran solimani