پس از مشکلات مالی خوانواده ی  سنسی و بحران های مالی پیش رو و در نتیجه واگذار شدن باشگاه به بانک یونی کردیت ، همه ی تیفوسی های رم منتظر مالکی متمول بودند تا بتواند با سرمایه گذاری مناسب راه را برای پیشرفت و ترقی رم باز کند .یونی کردیت پس از مذاکرات متعدد برای پیدا کردن شایسته ترین گروه برای مالکیت باشگاه بزرگ رم با کنسرسیوم آمریکایی به سرکردگی توماس دیبندتو موافقت کردند و باشگاه به این تاجر مشهور آمریکایی واگذار شد . با این جا به جایی مدیریتی مسلما هواداران انتظارات متعددی از مالکان جدید داشتند . در اولین گام ها در راستای پروژه ی جدید شاید باید منتظر کادر مدیریتی تمام آمریکایی برای تیم می بودیم ، اما آمریکایی ها دو سه مدیر موفق و مشهور ایتالیایی به خاطر تطابق با شرایط فوتبال ایتالیا را به رم اضافه کردند ، والتر ساباتینی مدیر موفق باشگاه پالرمو که به جذب ستاره های جوان و مستعد شهرت داشت و فرانکو بالدینی مدیر اسبق رم که عضوی از  تیم قهرمان سال 2001 بود اولین آنها بودند و کلودیو فنوچی هم به عنوان مدیریت مالی باشگاه اضافه شد . دومین قدم بعد از تعیین کادر مدیریتی جدید انتخاب سر مربی رم به عنوان جایگزین مونتلا بود که کارنامه ی مثبتی از خود به جا نگذاشت . در ابتدا گزینه های متعددی پیش رو بود که شاید محتمل ترین آنها کارلو آنچلوتی مربی سابق چلسی و میلان ایتالیا بود که بار ها از علاقه ی مربیگیری تیمی صحبت کرده بود که 7 سال در آن فوتبال بازی کرده بود . اما آنچلوتی اعلام کرد که می خواهد پس از چند سال سنگین از لحاظ مربیگری برای یک سال به استراحت بپردازد و هدایت هیچ تیمی را به عهده نخواهد گرفت . پس از حضور نام های متعدد یک مربی بسیار جوان اما با کارنامه ای کاملا موفق برای هدایت جوانان بارسا در تیم بی بارسلونا به عنوان سرمربی تیم برگزیده شد . با وجود کارنامه ی موفق انریکه در بارسای بی که حتی توانست تیمش را به رتبه ای برساند که در لالیگا حضور پیدا کند ( که البته به دلیل قوانین لیگ اسپانیا در همان لیگ بی باقی ماند ) بسیاری به خاطر تجربه ی کم او برای حضور در یک لیگ بزرگ و تیمی با ترکیبی به مراتب بزرگتر ، حضور او را در شهر ابدی یک ریسک بزرگ می دانند . اما برنامه ی جوان سازی باشگاه و وارد کردن بخشی از ویژگی های فوتبال موفق این روزهای بارسلونا بخشی از پروژه ی جدید رم بود و با در نظر گرفتن این شرایط انریکه گزینه ی ایده آلی به حساب می آمد . گام سوم پروژه ی رم اصلی ترین بخش پروژه ی رم بود : نقل و انتقالات تابستانی ! جایی که رم پس از فصل 2001 که با مجموع خرید های 80 میلیونی توانست پس از سال ها بر قله ی فوتبال ایتالیا قرار بگیرد ؛ اما بعد از آن به دلیل مشکلات مالی رم مجبور بود به بازیکنان ارزان قیمت که معمولا جای ثابتی در ترکیب تیمشان نداشتند و یا بازیکنان آزاد و ستاره های جوان اکتفا کند . که البته در بعضی موارد این بازیکنان به خوبی در رم جواب می دادند مثل بوردیسو که به سلطان جوک اینتر معروف بود و در رم فیلیپ مکسس را نیمکت نشین کرد و رم را مجبور کرد تا آخرین دقایق فصل نقل و انتقالات سال بعد برای راضی کردن موراتی به مذاکره بپردازد . از طرف دیگر بازیکنانی مثل آدریانو هم به تیم اضافه شدند که نهایتا پس از مدتها یک بازیکن از رم توانست بدترین بازیکن سری آ شود و قرارداد او به همین دلیل و البته دلایل انضباطی فسخ شود!



رم در سال گذشته ی نقل و انتقالات به جز بوردیسو برای بازیکن دیگری هزینه نکرد و بازیکنانی مثل بوریلو ، کاستلینی ، سیمپلیچیو و آدریانو به ترکیب تیم اضافه شدند که همگی یا قرضی به رم اضافه شدند یا به صورت آزاد . با این شرایط همه از گروه آمریکایی توقع بودجه ی مالی خوب و از ساباتینی به عنواند مدیر ورزشی باشگاه خرید های چشم گیر را انتظار داشنتند . در همان ابتدای فصل ( پیش از دوران مدیریت جدید ) فیلیپ مکسس رم را با قراردادی آزاد به قصد میلان ترک کرد ، پس خرید یک مدافع با کلاس برای این پست از اولویت های باشگاه شد ، اما کم کم ووچینیچ و منز هم بنای ناسازگاری را گذاشتند و از تصمیم خود برای ترک باشگاه گفتند . فروش این دو بازیکن که از ستون های بخش هجومی تیم بودند می توانست ضربات جبران نا پذیری به تیم بزند ، بنا بر این ساباتینی اعلام کرد نهایت تلاشش را برای نگه داشتن این دو بازیکن خواهد کرد و تقریبا پس از یک ماه و عدم توافقات این دو بازیکن رسما در یک کنفرانس خبری از طرف ساباتینی در سبد فروش باشگاه قرار گرفنتد . منز با قراردادی 8 میلیونی که با توجه به مدت زمان یک سال از قراردادش و کارنامه ی نا موفق در نیم فصل دوم فصل پیش به هدایت مونتلا که اقلب با نیمکت نشینی همراه بود ، رقم مناسبی به نظر می رسید به پاریس سنت ژرمن فرانسه پیوست . اما ووچینیچ با تمامی تیم های علاقه مند مثل اینتر و یوونتوس و تاتنهام با رقم واقعا کم 15 میلیونی به یوونتوس پیوست تا یک نقطه ی تاریک در کارنامه ی ساباتینی درج شود و به نوعی هواداران را از خود نا امید کند . این ها اصلی ترین فروش های باشگاه بودند که البته باید در این بین به یان آرنه ریسه دفاع چپ نروژی رم هم اشاره کرد که به فولام انگلیس پیوست اما به خاطر جذب سریع خوزه آنجل والدز ستاره ی 21 ساله ی اسپانیایی اسپورتینگ گیخون ، که ساباتینی برای خرید این بازیکن رقیب بزرگی به نام بارسلونا را داشت ؛ با رقم 4.5 میلیون یورو و همچنین جذب رایگان گابریل هاینزه ی آرژانتینی و با تجربه این فروش خیلی به چشم نیامد . گابریل هاینزه که علاوه بر جذب پست دفاع چپ ، توانایی بازی در دفاع مرکزی را هم دارد می تواند نیمکت نشین خوبی برای خوآن ، بوریسو و دیگر دفاع مرکزی رم باشد . پس از فروش مکسس خرید یک مدافع مرکزی مطمئن یک نیاز کاملا اساسی بود ، جایی که رم با وجود سه مدافع بزرگ به نام های مکسس ، بوردیسو و خوآن در فصل گذشته آمار گل خورده ی کاملا غیر قبولی داشت . چون خوان زیاد مصدوم میشد ، بوردیسو زیاد اخراج و محروم میشد و در بعضی اوقات شاهد حضور مارکو کاستی در دفاع مرکزی بودیم! در همان ابتدا نام سیمون کیائر بازیکن دانمارکی ولفسبورگ که از تیم سابق ساباتینی به فوتبال آلمان راه پیدا کرده بود مطرح شد . مدافعی که در فصل آخرش در پالرمو یکی از بهترین مدافعان سری آ لقب گرفت . بازیکنی که با وجود فیزیک مناسب و قد 189 سانتی متری و همچنین سن فوق العاده مناسب 22 سال گزینه ی کاملا مناسبی به حساب می آمد حتی با این وجود که دوران حضور او در پالرمو و فوتبال موفقش در آلمان هرگز تکرار نشد . اما مذاکرات خیلی زود شروع نشد و در این بین نام های زیادی مثل سیلوستره از کاتانیا ، گابریل میلیتو از بارسلونا ، رولاندو از پورتو و نام های دیگری مطرح شدند که برای مثل دو گزینه ی اول به تیم هایی مثل پالرمو و ایندیپندینته پیوستند و رولاندو هم به خاطر تقاضای مالی گزاف پورتو حتی به مربی سابقش در چلسی هم ملحق نشد و در پرتغال ماندنی شد . در دفاع راست با توجه به بازگشت سیسینیو از ویارئال ، حضور کاستی و روزی و همچنین توانایی بازی بوردیسو در دفاع راست نیاز خاصی احساس نمی شد اما  لوئیک نگو بازیکن فرانسوی و 20 ساله ی نانت ، خیلی زود با قرادادی رایگان به ترکیب تیم اضافه شد .  هرچند که در روز های پایانی نقل و انتقالات نام داویده سانتون ستاره ی جوان و ایتالیایی اینتر هم مطرح شد ولی علیرغم تایید علاقه ی رم از سوی ساباتینی و علاقه ی خود سانتون به پیوستن به سایر جوانان رم ، مذاکرات شکل جدی به خود نگرفت تا سانتون به نیوکاسل فروخته شود .

در خط دروازه تحولات کاملا مثبت اما پر دردسری اتفاق افتاد ، دو دروازه بان برزیلی رم یعنی دونی و سرجیو در سبد فروش قرار گرفتند ، کورچی با خرید نیمی از حق مالکیت مشترکش از سمپدوریای سقوط کرده به رم بازگشت و نام یک دروازه بان بزرگ در رسانه ها مطرح شد : مارتین استکلنبرگ ، 28 ساله ، 197 سانتی متری ، دروازه بان شماره ی ی هلند و فینالیست جام جهانی 2010 . بازیکنی که ایده خرید آن توسط شخص ساباتینی و بالدینی مطرح شد و اصلی ترین گرینه ی رم بود . در این بین نام هایی مثل امیلیانو ویویانو ستاره ی بولونیا و رومئو دروازه بانی شماره یک آرژانتین هم مطرح شد که ویویانو با اشتباه سران بولونیا به اینتر واگذار شد و و رومئو هم به سمپدوریا که در لیگ بی ایتالیا مشغول است پیوست . مذاکرات با مارتین استکلنبرگ با پیشنهاد 5-6 میلیونی ساباتینی شروع شد ، اما هلندی ها برای این بازیکن رقم 9-10 میلیونی به علاوه ی پاداش ها را مطالبه می کردند ، اما ساباتینی حاضر نبود رقم بیشتری را هزینه کند مخصوصا این که فقط یک سال دیگر از قرارداد این بازیکن مطرح باقی مانده بود . در حالی که خود این بازیکن و مدیر برنامه هایش با رم به توافقات کامل دست یافته بودند باشگاه هلندی راضی نشد تا رم در یک چرخش کاملا منفی در آستانه ی خرید ادریس کامنی دروازه بان اسپانیول قرار بگیرد ، توافقات بسیار زود حاصل شد ، رقم قرارداد 1.5 میلیون یورو و حقوق سالیانه 1.7 میلیون یورو برای این دروازه بان کامرونی مطرح شد . در حالیکه همه منتظر حضور کامنی در رم بودند اخباری مبنی از توافقات رم و آژاکس با مبلغ 9 میلیون مطرح شد ، تا همه به حقه ی ساباتینی با مطرح کردن نام کامنی و زیر منگنه قراردادن آژاکسی ها برای فروش دروازه بان تیمشان پی ببرند ، پس از تقریبا دو هفته مارتین با رقم 6.350 میلیون یورو با حقوق دریافتی 2.7 میلیون در سال به رم پیوست تا بهترین خرید فصل رم از نظر سایت گل انجام شود ( پس از دیگر خرید ها  استکلنبرگ هفتمین نقل و انتقال برتر تابستانی بالاتر از نویر 19 میلیونی و دخه آ 20 میلیونی قرار گرفت ) ، دونی به لیورپول کوچ کرد و سرجیو به لچه قرض داده شد تا همه از دروازه ی تیم با حضور استکلنبرگ ، کورچی و لوبونت خیالشان راحت باشد . در این بین با فروش دونی که یکی از گرانترین دروازه بان های اروپا از لحاظ درامدی بود و آمدن استلکنبرگ به مانند اتفاقی که در دفع چپ با رفتن ریسه و آمدن آنجل افتاد ، ساباتینی توانست هزینه های باشگاه را به شکل مثبتی کاهش دهد .



خط میانی تیم با وجود پیزارو که مصدومیت های زیادی را در سن 31 سالگی تجربه می کند نیاز به تقویت داشت که این با در نظر گرفتن این موضوع که انریکه بر خلاف بارسلونا که از دو هافبک هجومی و یک هافبک دفاعی استفاده می کند ، خواهد دو هافبک دفاعی و یک هافبک هجومی و بازیساز بود ( تا به نوعی ثابت شود سیستم رم صرفا یک کپی از سبک بازی بارسا نیست ) ، به دو خرید افزایش پیدا کرد . برای جایگزینی پیزارو نام پاستوره ی آرژانتینی از اصلی ترین گزینه ها بود ، بازیکنی که از کشفیات خود ساباتینی از هوراکان آرژانتین بود ، اما خرید او با توجه به خواسته ی 50 میلیونی زامپارینی شاید تمام بودجه ی 54 میلیونی رم را مصروف می کرد که اگر این خرید انجام میشد ، برای رم بودجه ی بسیار اندکی برای تقویت سایر نقاط ضعف تیم می ماند . برای هافبک دفاعی نام های زیادی مطرح شد ، فرناندو و گوآرین از پورتو ، کاسمیرو از سائوپائولو ، گاگو و دیارا از رئال ، تیاگو موتا از اینتر و دیگر بازیکنان ، کاسمیرو هدف اصلی ساباتینی بود و حتی پیشنهادی بالاتر از اینتر روانه ی برزیل کرد ولی با وجود توافقات دو تیم و صحبت های خود کاسمیرو  ناگهان او قراردادی را که تا سال 2015 اعتبار داشت را یک سال دیگر تمدید کرد که البته در قرارداد جدید ذکر شد که اگر تیمی خواهان اوست باید رقمی در حدود 35 میلیون به این تیم برزیلی بپردازد تا هدف از این تمدید قرارداد کاملا روشن شود . ساباتینی پیش از این با پورتو برای فرناندو با رقمی در حدود 11 میلیون یورو به عنوان آلترنیتیو کاسمیرو به توافق رسیده بود اما به دلیل شبهاهت های بین بازی ده روسی و فرناندو خود ساباتینی به این خرید زیاد راضی نبود و نهایتا گاگو که در برنامه های مورینیو جایی نداشت به عنوان گزینه ی اصلی مطرح شود .

پس از عدم خرید پاستوره یک آرژانتینی دیگر برای پست هافبک بازیساز مطرح شد : لوچو گونزالس 30 ساله که مایل به ادامه ی بازی در مارسی نبود ، مذاکرات با او شکل جدی تری گرفت ، اما به دلیل اختلاف در سطح دستمزد مطالبه شده توسط خود بازیکن و پیشنهاد ساباتینی و همچنین یک مانع بزرگ به اسم محدودیت بازیکنان اروپایی این خرید شکل نگرفت ، تلاش ها برا فروش باروسو و سیمپلیچیو بی نتیجه ماند ، اما ساباتینی با دور زدن قانون و خرید یک بازیکن خارجی و فروش او به تیمی خارج از ایتالیا توانست یک سهمیه آزاد کند و چشمه های دیگری از استعداد های مدیریتی خود را به نمایش بگذارد ، اما این سهمیه برای لوچو استفاده نشد ، او در اولین بازی در لیگ فرانسه یک گل زد و بهترین بازیکن تیمش بود تا دیدیه دشام که پیش از این در تلاش بود او را به حقوقی پایین تر برای پیوستن به رم راضی کند بگوید هر کاری برای ماندن لوچو در تیمش می کند! بعد از آن نام آلبرتو آکویلانی و توافقات سری او با ساباتینی مطرح شد ، که با پیوستن آلبرتو به میلان ثابت شود این خبر ها صحت نداشته اند . ریکاردو مونتولیو هم از آخرین بازیکنانی بود که برای این پست مطرح شد ، اما به خاطر مطالبات بیش از حد کوروینو مالک فیورنتینا و همچنین عدم علاقه به فروش بازیکنش به تیمی ایتالیایی منتفی شد .



برای فاز هجومی تیم ، خیلی زود دو خرید برای رم انجام شد ، دو بازیکن جوان و البته نامدار . بویان کرکیچ بازیکن 21 ساله ی اسپانیایی که سابقه ی بیش از 100 بازی رسمی برای بارسلونا را داشت با توجه به عدم فضا برای درخشش در این تیم و حضور انریکه ( که رابطه ی نزدیکی با هم دارند ) در راس کادر فنی تیم بسیار زود محقق شد . هرچند که او تقریبا بعد از یک ماه از حصول تمامی توافقات به طور رسمی به رم ملحق شد که آن هم به خاطر عدم جذب جایگزین در بارسلونا بود که خوشبختانه با حضور الکسیس سانچز در بارسا بویان رسما با 12 میلیون یورو به رم پیوست . دیگر بازیکن اریک لاملا ستاره ی 19 ساله ی لیورپلاته ی آرژانتینی بود ، بازیکنی که همه خرید او و رها کردن ریکی آلوارز برای پیوستن به اینتر را از بهترین حرکات نقل و انتقالات این فصل ساباتینی می دانند . خرید او جدیت رم در پروژه ی جوان سازی تیم را به طور واضح نمایان ساخت ، چرا که رم بعد از سال 2001 یعنی ده سال پیش و خرید آنتونیو کاسانو هرگز یک بازیکن 19 ساله نخریده بود . خرید لاملا که یکی از بهترین استعداد های جوان آرژانتین است تا حدود زیادی نگرانی ها را برای فاز هجومی تیم کاهش داده بود . اما چند هفته بعد خبر از علاقه ی ساباتینی برای خرید پابلو دنیل اسوالدو از سوی یک خبرنگار در یک برنامه ی زنده ی تلویزیونی در کشور آرژانتین منتشر شد! این خبر نگار این انتقال را 90% انجام شده دانسته بود . با این تفاسیر تقریبا یک هفته طول کشید که این علاقه از سوی ساباتینی تایید شود . حضور او در رم می توانست مهر خروج بوریلو از رم را بزند . پس از کشمکش های فراوان بین رم ، اسپانیول و اتلتیکو مادرید ، اسوالدو با رقم 15 میلیون یورو به رم پیوست و بوریلو به طور رسمی در سبد فروش تیم قرار گرفت . صحبت هایی از پیشنهاد های پاریس سنت ژرمن ، گالاتسرای و تاتنهام مطرح شد ، پیشنهاد پاریسی ها قرضی با شرط تمدید 8 میلیون بود اما ساباتینی که در ابتدای همین فصل او را به طور دائمی از میلان با رقم 10 میلیون یور خریده بود راضی به فروشش نشد و پیشنهاد دو تیم دیگر هم توسط خود بوریلو رد شد و نهایتا او در رم ماند و روز های گذشته هم در صحبت هایی اعلام کرد که من با ساباتینی و انریکه پیش از پایان نقل و انتقالات صحبت کرده بودم و آنها من را بخشی از پروژه ی جدید رم دانستند و گفته بودند که راضی به فروشم نیستند .
در حالیکه که کمتر از سه هفته به پایان نقل و انتقالات باقی ماند بود با توجه به قول ساباتینی مبنی بر 3 یا 4 خرید دیگر تنها اسوالدو خریده شد ، این قضایا در فاصله ی دو روز مانده به پایان نقل و انتقالات پا بر جا مانده بود و ضعف های رم بدون این خرید ها به خوبی قابل مشاهده بود ، یک مدافع مرکزی و دو هافبک اصلی ترین نیاز های رم بودند . کیائر در فاصله ی 2 هفته به پایان نقل و انتقالات حضورش در رم با قراردای قرضی به ارزش 2 میلیون یورو و تمدید 8 میلیون یورو قطعی شده بود ، پس از چند روز از بلاک شدن انتقال او به رم توسط آلمانی ها برای جذب یک جایگزین ، یک مدافع یونانی به ولفسبورگ پیوست و کیائر به رم آمد و تست های پزشکی باشگاه را پشت سر گذاشت ، اما به ناگاه با زیر پا گذاشتن بند های قرارداد توسط آلمانی ها این بازیکن از دست رفته به نظر می رسید ، اما با توجه به متضرر شدن هر سه طرف از این اختلاف ، مذاکرات به سرعت پیگیری شد و او با قراردادی قرضی به ارزش 3 میلیون یورو و شرط دائمی کردن 7 میلیونی در حال به رم پیوست که او سال قبلش با 12.5 میلیون یورو به آلمان رفته بود و با توجه به عملکرد خوب در تمیش و باقی ماندن 3 سال دیگر از قراردادش با رقمی خیلی خوب به رم پیوست آن هم به صورت قرضی ! این انتقال در فاصله کمتر از 24 ساعت قبل از پایان نقل و انتقالات تابستانی در روز 30 آگوست اتفاق افتاد تا پازل خط دفاعی تیم به خوبی تکمیل شود .
در کمتر از یک هفته به پایان خرید و فروش ها ، در یک حرکت و غیر منتظره جالب میرالم پیانیچ یکی از جوانترین و بهترین استعداد های لیگ فرانسه توسط لیون به رم پیشنهاد شد . این بازیکن که علاوه بر پست هافبک هجومی و بازیساز ( جایگزینی کاملا مناسب برای پست پیزارو ) به خاطر تبحر در بازی با هر دو پا توانایی بازی در هر دو پست وینگ راست و وینگ چپ را دارد . مذاکرات خیلی زود پیگیری شد و در ابتدا پیشنهاد 9 میلیونی ساباتینی رد شد چون لیونی ها راضی به پیشنهاد زیر 11 میلیون نبودند . پیشنهاد 10 میلیونی ساباتینی به علاوه ی سیمپلیچیو هم رد شد و سرانجام در روز آخر نقل و انتقالات این ستاره ی جوان بوسنیایی به رم ملحق شد . اما خرید های رم هنوز تمام نشده بود ، فرناندو گاگو ، یک آرژانتینی دیگر هم سرانجام بعد از یک هفته شایعاتی مبنی بر عدم علاقه ی انریکه ، پیشنهاد جدی پالرمو و دیگر داستان ها با انتقالی قرضی با رقم در حدود 2 میلیون یورو و شرط تمدید 6.5 میلیونی به رم پیوست . اما یکی از عجیب ترین نقل و انتقالات این فصل رم از زمان مطرح شدن تا پیوستن به رم کمتر از 24 ساعت زمان برد ، فابیو بورینی 20 ساله ، که در ابتدای همین فصل به صورت آزاد از چلسی به پارما پیوسته بود در حالی به صورت قرضی به رم پیوست که رم اسوالدو را هم در پست مهاجم مرکزی به خدمت گرفته بود ، بوریلو در تیم مانده بود ، توتی همیشه توتی است ، کاپراری جوان در تیم هست و اوکاکا هم از تیم خارج نشد ! با این حال او با قرارداد قرضی یک میلیونی و رقم 7 میلیون برای دائمی کردن قرارداد به رم پیوست . در همین ساعات نقل و انتقالت ، لوکا آنتی مدافع جوان رم با قراردادی قرضی به گروستو ملحق شد ، متئو بریگی هم به صورت قرضی به آتالانتا پیوست  و فصل نقل و انتقالات رم با خرید یک تیم جدید و کامل به پایان رسید که در عکس زیر می توانید این تیم جدید را  با آرایش 3-3-4 ببینید !



رم در این فصل نقل و انتقالات با 18 خرید ( شامل ورودی های جدید و بازیکنانی که به از انتقال های قرضی به تیم بازگشته بودند ) و 17 فروش ( که اکثر آنها بازیکنان جوانی بودند که به تیم های دیگر برای کسب تجربه قرض داده شدند ) یکی از فعالترین تیم های اروپا بود و از سوی بعضی از سایت ها لقب Queen of transfer market  را نیز دریافت کرد . در کنار تمام ورودی های جدید ، بازیکنانی مثل ویویانی که از استعداد های تیم های پایه رم هستند نیز در تیم جای دارند و انریکه ثابت کرده که می تواند این استعداد ها را به خوبی پرورش دهد هرچند که واقعا جا برای این جوان ها کم است . و این شاید دلیل خوبی برای قرض دادن جوان هایی مثل برتولاچی ، آنتی ، کرشنزی ، سینی و دیگران باشد . علاوه بر این همه خرید و فروش و مذاکرات مربوطه ، رم با گزینه های دیگری هم مذاکره کرد که این روند کاری کاملا سخت و روزهای شلوغ ساباتینی را مشخص می کند . از دیگر اهداف رم برای این فصل نقل و انتقالات فروش بازیکنان مازاد تیم مانند ، باروسو و سیمپلیچیو بود که متاسفانه محقق نشد و به فصل نقل و انتقالات زمستانی موکول شد . جایی که ساباتینی از هم اکنون کارهایش را برای آن زمان شروع کرده است و به دنبال فروش بازیکنانی مثل باروسو ، سیمپلیچیو و تادی ، آنتونز و قرض دادن نگو است ، همچنین احتمال فروش پیزارو ، معاوضه ی بوریلو با مونتولیو ، ادامه ی مذاکرات برای خرید کاسمیرو و هرناندز از موارد افشا شده از احتمالات تحرکات ساباتینی برای زمستان هستند .
با همه ی این اوصاف رم گام بزرگی در جهت نیل به اهداف پروژه ی جدید برداشته است . ترکیب کردن بازیکنان جوان با ستاره های با تجربه ی تیم ، کنترل کردن هزینه ها با توجه به حقوق های دریافتی و غیره ، از این دست کارهای انجام شده است . با این حال تیمی کامل و بدون نقص در اختیار انریکه قرار گرفته و رم بعد از مدت ها در زمین بازی و روی نیمکت بازیکنانی تقریبا هم سطح را در اختیار دارد ، ترافیک تشکیل شده در خط آتش تیم با ستاره های نامبرده شده در پست مهاجم مرکزی ، بازیکنان تهاجمی دیگری مثل بویان و لاملا و پیانیچ ، حضور آنجل و هاینزه در دفاع چپ ، تعدد بازیکن در دفاع راست شامل نگو ، کاستی ، روزی و سیسینیو ، حضور کیائر ، خوان و بوردیسو به علاوه ی هاینزه در دفاع میانی ، حضور کورچی با استعداد برای جایگزینی استکلنبرگ ، کمربند میانی کاملا محکم با حضور بازیکنانی نظیر پیزارو ، ده روسی ، گاگو ، پیانیچ و گرکو ؛ همه و همه گواه این مدعاست . اما همان طور که دیبندتو و کارشناسان دیگر گفته اند باید به انریکه فرصت کافی برای اجرای برنامه هایش و هماهنگی کامل بین همه ی بازیکنان جدید و قدیمی داده شود . هرچند که انریکه ی جوان در آزمون اولش در لیگ اروپا با یک اشتباه مرگبار باعث حذف تیم شد ، اما بازی روان و چشم نواز تیم دوم رم در بازی برگشت ، بازی کاملا مثبت آنجل ، عملکرد به نسبت خوب بویان علیرغم از دست دادن یک موقعیت خوب گلزنی ، بازی ستاره ی جوانی مثل ویویانی ، آمادگی فوق العاده ی توتی در این سن و دیگر نکات مثبت این بازی گویای آینده ی امیدوار کننده ی تیم است .
فردا رم اولین بازیش در فصل جدید سری آ را در هفته ی دوم برابر کالیاری در استادیوم المپیکو شهر رم برگزار خواهد کرد . یک برد دلچسب می تواند نوید یک فصل موفق را برای همه ی رمی ها داشته باشد .
به امید موفقیت رم و همه ی رمی ها
فورزا رما